Πώς βιώνει άραγε ένας νέος, άσχετος με όλα αυτά που εκτυλίχθηκαν στο Ίλιον, την βάναυση πραγματικότητά τους; Ποιες μπορεί να είναι άραγε οι αντιδράσεις των υγιώς σκεπτόμενων ανθρώπων; Τι μπορεί να πεί κάποιος και πώς μπορεί να αλληλεπιδράσει με αυτό το βάρβαρο πράγμα που ονομάζεται πραγματικότητα;…
Σήμερα το πρωί το χριστεπώνυμο πλήθος κατέκλυζε τα δικαστήρια εκδηλώνοντας την ιερή του αγανάκτηση για όσα προσάπτουν στον παπά ο οποίος είναι κόσμημα για τα της εκκλησιαστικής ζωής. Νεοπουριτανοί, αφιονισμένες γριούλες, εντιμότατοι κ ευυπόληπτοι πολίτες, που όμοιούς τους μπορεί να δει κάποιος στις συγκεντρώσεις της εκκλησίας για την εξωτερική πολιτική της χώρας, στις ολονυχτίες που επιτέλους σκοτώθηκε κάποιος κ βρέθηκε μόσχευμα για τον μασκαριώτατο και στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του ΛΑΟΣ, θα προσπαθήσουν να δείξουν ότι είναι άδικο να κατηγορείται αυτός ο «άγιος» άνθρωπος. Που ήταν άραγε όλο αυτό το πλήθος πιστών που αυτοαποκαλείται θρήσκο κ συνετό όταν τα τρία παιδιά ζούσαν μέσα στην φρίκη; Γιατί δεν μιλούσαν; Γιατί δεν έδειχναν με το δάχτυλο τον βόθρο; Που ήταν όλοι αυτοί οι πιστοί που βαυκαλίζονται ότι ο κόσμος έχει φύγει από τον ορθό δρόμο του θεού όταν η μπόχα από την δυσωδία της παρατεταμένης σήψης που απλωνόταν γύρω τους και έγλυφε τα χριστιανικά τους ρουθούνια είχε φτάσει στο απροχώρητο; Δεν είχανε μυρωδιά; Μήπως δεν ξέρανε; Μήπως διαβάζανε βίους αγίων; Τον παπά θα τον υπερασπιστούνε. Τα παιδάκια τα υπερασπίστηκε κανείς μπροστά στην φρίκη του περίγυρού τους ή κλείνανε την πόρτα κ σταυροκοπιώντουσαν σιγοψυθιρίζοντας «θεός φυλάξει..»..Ας μην στεναχωριούνται όμως οι συγκεκριμένοι κάτοικοι στο Ίλιον. Τέτοια πλήθη υπάρχουνε σε όλη την Ελλάδα. Υπάρχουνε στη Βέροια, στην Έδεσσα, στα νησιά στην Θεσσαλονίκη.. παντού. Τι άλλο μπορεί λοιπόν να κάνει ένα νέος παρά να φωνάξει ενάντια στην υποκρισία της θρησκείας, ενάντια στην υποκρισία του πλήθους που χρησιμοποιεί την πίστη για να προφυλάξει την πνευματική του ηρεμία εθελοτυφλώντας στα προβλήματα γύρω του, ενάντια στην υποκρισία της επίσημης κ ανεπίσημης εκκλησίας που όσο κ αν προσπαθεί να αποδείξει στην κοινή γνώμη το αντίθετο, αυτόν τον κόσμο θέλει να έχει γύρω της και σε αυτούς στηρίζει την διαιώνισή της. Αυτός ο κόσμος ψηφίζει τους διάφορους Καρατζαφέρηδες κ Ψωμιάδηδες, αυτός ο κόσμος είναι που παρακαλάει νυχθημερόν τον καλό θεούλη να τιμώρησει τους κακούς που θέλουνε την διάλυση της Μακεδονίας, τον αφελληνισμό του έθνους, τον διαχωρισμό του Αιγαίου. Κανένας όμως δεν θα μιλήσει για την κοινωνική παιδεία που δίνει η εκκλησία στους πιστούς της, κανένας δεν θα μιλήσει για ότι όλο αυτό το πλήθος με τα χριστά ήθη έχει ανατραφεί από την ίδια την εκκλησία να συμπεριφέρεται κατά αυτόν τον τρόπο, κανείς δεν θα μιλήσει εντέλει ότι αυτό το πλήθος είναι που αποτελεί τροχοπέδη στις προσπάθειες ορισμένων σοβαρών ανθρώπων να προάγουν τον πολιτισμό στην πολιτισμένη Ζιμπάμπουε των Βαλκανίων. Ας κρατήσουν λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι σφιχτά στις παλάμες τους το όνειρο για μια δίκαιη και θεοσεβούμενη κοινωνία ενός θεοκρατικού μηχανισμού που οι ίδιοι το αναπαράγουν και ας σκεφτούνε ότι οι ίδιοι μπορεί να μην ευθύνονται για τον κατακερματισμό της κοινωνίας αλλά σίγουρα αποτελούν ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος για τον εξανθρωπισμό της.
